Les 8 – Mijn persoonlijke grensplan
Grenzen stellen is geen trucje.
Het is iets wat steeds meer onderdeel kan worden van hoe je voor jezelf zorgt.
In deze laatste les breng je alles samen.
Je kijkt naar:
je lichaamssignalen
je groene, oranje en rode zone
situaties waarin je jezelf snel voorbijloopt
zinnen die bij jou passen
schuldgevoel
en wat je nodig hebt om eerder te reageren
Verdieping
📖 Lees in het tekstboek:
Hoofdstuk 8 – Grenzen als vorm van zelfzorg
Daar lees je meer over:
- grenzen als onderdeel van duurzame zelfzorg
- keuzes maken vóórdat je volledig leeg bent
- flexibiliteit versus jezelf verliezen
- hoe grenzen relaties juist duidelijker kunnen maken
Aan de slag
✏️ Maak in het werkboek:
Oefening 8 – Mijn persoonlijke grensplan
Vul in:
Mijn eerste grenssignaal is...
In deze situaties ga ik makkelijk over mijn grens...
Mijn oranje signalen zijn...
Deze grenszin past goed bij mij...
Wanneer ik schuldgevoel voel, wil ik mezelf herinneren aan...
Mijn kleine stap voor de komende week is...
7-daagse grenscheck-in
Gebruik de komende zeven dagen één keer per dag deze vragen:
Hoeveel ruimte voel ik vandaag?
Waar voelde ik een duidelijke ja?
Waar voelde ik twijfel of nee?
Heb ik mezelf ergens aangepast terwijl ik iets anders voelde?
Wat had ik daar nodig?
✏️ Gebruik hiervoor in het werkboek:
7-daagse grenscheck-in
Je hoeft niet iedere grens direct uit te spreken.
Het begint met herkennen.
Audio – Even voelen: ja, nee of twijfel?
🎧 Zoek een rustige plek.
Voel je voeten op de grond.
Adem rustig uit.
Denk aan een situatie waarover je twijfelt.
Je hoeft nog niets te beslissen.
Vraag jezelf:
Wat gebeurt er in mijn lichaam wanneer ik denk aan ja zeggen?
Merk op wat je voelt.
Adem rustig.
Vraag daarna:
Wat gebeurt er wanneer ik denk aan nee zeggen?
Misschien verandert er iets.
Misschien niet.
Vraag ten slotte:
Wat heb ik nodig voordat ik een keuze maak?
Je hoeft het antwoord niet te forceren.
Alleen luisteren is voldoende.
Afronding
Je bent aan het einde gekomen van:
Grenzen voelen en aangeven.
Misschien heb je ontdekt dat jouw grens veel eerder zichtbaar wordt dan je dacht.
Misschien merk je hoe vaak schuldgevoel of angst voor teleurstelling meespeelt.
Of misschien heb je ervaren dat een grens niet hard hoeft te zijn.
Je mag duidelijk zijn.
Je mag vriendelijk zijn.
En je mag jezelf daarin meenemen.
Grenzen zijn niet alleen muren.
Ze kunnen ook een manier zijn om te zeggen:
Dit ben ik.
Dit heb ik nodig.
Dit past wel bij mij.
En dit niet.
Neem daarom deze zin mee:
Mijn grens hoeft niet door iedereen begrepen te worden om geldig te zijn.
Afsluitende reflectie
📖 Lees tot slot in het tekstboek:
Nawoord – Grenzen en verbinding
✏️ Maak in het werkboek:
Mijn persoonlijke grensplan en eindreflectie
Beantwoord:
Welke grens wil ik eerder leren herkennen?
Welke situatie vind ik nog moeilijk?
Welke grenszin wil ik oefenen?
Wat maakt schuldgevoel bij mij zo sterk?
Wat helpt mij om toch bij mezelf te blijven?
Welke kleine verandering wil ik de komende week oefenen?
Mijn persoonlijke reminder wordt:
Sta daarna even stil bij wat je hebt geleerd.
Het doel is niet dat je vanaf nu overal perfect je grenzen aangeeft.
Het doel is dat je jezelf steeds iets minder snel voorbijloopt.