Soms neemt een kind verantwoordelijkheden op zich die eigenlijk te groot zijn.

Dat kan praktisch zijn.

Maar ook emotioneel.

Bijvoorbeeld:

voor een ouder zorgen
bemiddelen
de sfeer bewaken
troosten
problemen oplossen
sterk zijn voor anderen

Dat noemen we parentificatie.

Niet iedere verantwoordelijkheid in de jeugd is parentificatie.

Het gaat vooral om situaties waarin een kind structureel meer draagt dan passend is voor zijn leeftijd en positie.

Dat kan later doorwerken in de neiging om altijd te zorgen.

Verdieping

📖 Lees in het tekstboek:

Hoofdstuk 4 – Parentificatie en verantwoordelijkheid

Daar lees je meer over:

• emotionele en praktische parentificatie
• loyaliteit
• waarom loslaten schuldgevoel kan geven
• hoe te veel verantwoordelijkheid later zichtbaar wordt

Aan de slag

✏️ Maak in het werkboek:

Oefening 4 – Wat heb ik gedragen?

Onderzoek:

Waar voelde ik me vroeger verantwoordelijk voor?

Wat hoorde eigenlijk bij een volwassene?

Wat draag ik vandaag nog?

Reflectiezin

Ik mag betrokken zijn zonder verantwoordelijk te zijn voor alles.

 

 

← Vorige les | → Ga verder naar les 5

---